Verhuizen

Als ik het had geweten…

Written by Xaviera

Het is vroeg. Voor mij althans. Een uurtje of 9 denk ik. Ik ben niet zo’n ochtendmens, dus 9 of 10, het maakt me niet uit. Ik ben wel wakker, ik ben ook gewoon aan het werk, maar tenzij het niet anders kan, heb ik liever nog geen contact met de buitenwereld. Mijn telefoon denkt daar anders over. Hij gaat al voor de zevende keer over. 

Geïrriteerd staar ik elke keer naar het scherm. Weten deze mensen niet dat ik een hekel heb aan bellen? En dat het vroeg is, mocht ik dat nog niet benadrukt hebben. Verwonderd staar ik ook naar het scherm. Want elke keer dat mijn telefoon lawaai begint te maken, is het een ander nummer. Wie zijn al deze mensen die mij opeens willen spreken?

Na de toon

Opnemen doe ik nog steeds niet. Ik laat mijn telefoon rustig overgaan, want de nummers in mijn scherm zeggen me niks. Dan laat er eindelijk eentje een voicemail achter. Direct bel ik om het af te luisteren.

“Dit is X van beddenspecialist Y, wij hebben uw aanvraag ontvangen en willen graag een afspraak maken.”

De man op mijn voicemail klinkt een beetje ongemakkelijk. Alsof hij dit nog nooit eerder heeft gedaan. Beddenspecialist, denk ik bij mezelf. Aanvraag?? Denk ik ook bij mezelf. Ik klik mijn voicemail weg en staar naar mijn telefoon. die begint direct weer lawaai te maken. Dit keer neem ik op.

“Hi, spreek ik met mevrouw Ringeling?” Ik antwoord bevestigend.

“Wij hebben het bericht ontvangen dat u interesse heeft in bedden. Nu is dat een breed begrip. Dus waar hebt u interesse in?”

Ik blijf even stil. Dit is niet hetzelfde bedrijf dat op mijn voicemail stond. Maar ook deze meneer klinkt onwennig en zelfs licht geïrriteerd. Alsof het mijn schuld is dat “bedden” zo’n breed begrip is.

“Uhm, ik ga verhuizen en overweeg een nieuw bed te kopen…..?” stamel ik,enigszins vragend.

Ik ben totaal onvoorbereid op dit ochtendgesprek en heb nog steeds geen idee waar ik dat dan aan heb gegeven. Nu weet ik dat ik tijdens een Sangria-borrel met mijn moeder (om te vieren dat ze haar dure jas weer terug had gevonden, die ze overigens achter had gelaten bij de apotheek…), wel heb laten vallen dat ik een nieuw bed wilde kopen. Maar die zal toch niet allerlei beddenspecialisten hebben gebeld lijkt mij.

It’s a date

De man aan de andere kant van de lijn maakt gebruik van mijn verwarring door mij een afspraak op te leggen. Ik moet maar langskomen in de showroom en eens even komen uitleggen wat ik dan zoek. Het voelt een beetje alsof ik naar de directeur ben gestuurd om mijn attitude te bespreken. Maar ik maak de afspraak maar en noteer het zelfs in mijn agenda. Misschien zit er wel veel meer achter het begrip “bedden” dan ik ooit kon vermoeden. En daar wil ik meer van weten.

Direct nadat ik ophang gaat mijn telefoon weer over. Geoefende opnemer dat ik nu ben, druk ik de knop in op mijn scherm: “Met Xaviera..”.

Specialisten…overal specialisten

Dit keer is het een gordijnenspecialist. Een uur later een verhuisspecialist. Een half uur daarna een vloerenspecialist. En zo gaat het maar door. Er zijn veel specialisten in Nederland en ze bellen allemaal naar mij.

Het duurt even, maar dan begint het mij te dagen. Op de website WonenWonen.nl heb ik op de nacht ervoor, in een voortvarende bui, informatie opgevraagd. Ik heb veel hokjes aangevinkt, met het idee dat ik een bak aan mooie en inspirerende brochures zou ontvangen. Maar erger nog, ik heb mijn echte telefoonnummer achtergelaten. En dat was niet slim.

Zondagavond vulde ik het formuliertje in. Maandag hing 80% van de Nederlandse specialisten bij mij aan de lijn. Het is inmiddels woensdag en ik krijg nu nog maar twee telefoontjes per dag. De specialisten lijken eindelijk op te raken.

….dan had ik het niet gedaan

Maar dat doe ik dus niet meer. Vanaf nu moeten ze het maar doen met mijn e-mail, want zoveel belstress kan mijn arme hart echt niet aan.

 

 

About the author

Xaviera

Ik woon nu nog in hartje Utreg, maar ga verhuizen naar Almere. Ik beleef onderweg en eenmaal daar vast avonturen. Die deel ik hier!

Leave a Comment