Huis en haard

Ík krijg een gele kaart? Nee jij!

Written by Xaviera

Het is al donker wanneer ik naar buiten loop, ondanks dat het nog helemaal niet zo laat is. Onder mijn jas draag ik een panty, een broek, een shirt en een trui. Al hoestend en snotterend loop ik de 10 stappen naar waar mijn kliko staat. Woorden waarvan ik niet dacht dat ik ze ooit zou moeten tikken. Maar goed, ik heb dus een kliko.

Eenmaal bij mijn kliko, herken ik hem direct. Ik ben namelijk kliko-slim geweest en heb de bovenkant van de groene bak met stickers beplakt (van 42bis). “Slimmerd”, fluister ik tevreden tegen mezelf, terwijl ik mijn kliko omdraai. Ik ben inmiddels retehandig geworden met het manoeuvreren van dat onmogelijke ding. “he, wat gek…wat is dat?” Aan de één van de hengsels (technische term) van de kliko zit een gele kaart.

Ik weet zeker dat ik die er niet aan heb gehangen. Ik probeer te lezen wat erop staat, maar met mijn kippige ogen zie ik in het licht van de lantaarnpaal niet goed wat er op staat. Dus rijd ik de kliko naar mijn huis, verwijder de kaart en houd hem onder de spotlight.

Ik heb het afval in mijn duobak niet goed gescheiden aangeboden. Volgens de kaart dan hè. Want volgens mij heb ik dat wel. Ik weet zeker dat ik aan de ene kant GFT en aan de andere kant restafval heb gestopt, zoals het een goede Almeerder betaamt. In mezelf vloekend probeer ik mijn afvalscheidende stappen te traceren. Heb ik misschien per ongeluk plastic erin gestopt? Nee, daar heb ik een andere bak voor. Papier dan? Nee, nog een andere bak. Zat mijn restafval niet in vuilniszakken? Nou echt wel. Wat.Heb.Ik.Fout.Gedaan?

De gemeente Almere wil in elk geval ook niet dat ik het exact weet. Want op de kaart vind ik geen specifieke informatie over mijn vergrijp. Wel een webadres, dus daar klik ik dan maar heen om te ontdekken hoe ik het een volgende keer beter kan doen.

De website ken ik natuurlijk al. Ik heb er veel avonden op geblokt, toen ik hier net woonde, zodat ik snapte hoe het zat met de kliko’s. Maar nu kom ik terecht op een ander plekje van de site: die met kaarten. Ik lees dit:

De gemeente controleert of u uw afvalbak op de juiste manier gebruikt en het afval  gescheiden aanbiedt in de duobak. Als u uw afval op de verkeerde manier aanbiedt, dan krijgt u een gele advieskaart met daarop vermeld wat er mis ging. Gebeurt dit nog een keer, dan krijgt u nog een keer een gele advieskaart. Gebeurt dit voor de derde keer, dan krijgt u een rode advieskaart. Het is dan mogelijk dat de afvaladviseur u uitnodigt voor een gesprek.

Een gesprek??? Zijn ze gek ofzo? En wat is een afvaladviseur? En hoe kan ik het nou beter doen, als ik niet weet wat ik nu fout heb gedaan? Ze lijken mijn strenge tante wel, die er plezier in had mij op fouten te wijzen. Niet zodat ik een volgende keer wist hoe ik het wél moest doen, maar meer om de fout zelf.

Nu wil ik oprecht geen gesprek met een afvaladviseur. Ik kan prima zelf afval maken, daar is geen consultant voor nodig. Maar ik wil eigenlijk ook dat de informatie op de site en zeker op de kaart wat duidelijker is. Want hoewel het voor oudgedienden hier vast allemaal appeltje/eitje is, ben ik nu al de weg kwijt in afvalland. Ik woon in een heerlijk huis, met een heerlijk uitzicht, maar van de afval krijg ik echt de zenuwen.

Het is nu wachten op mijn volgende gele kaart. Ik heb niks verkeerd gedaan, dus dat blijf ik dan ook maar zo doen. Moet ik straks toch met een afvaloloog gaan kletsen. Ik hoop dat mijn verzekering dat vergoedt, want dat zal wel een duur grapje worden.

About the author

Xaviera

Van hartje Utreg, naar Almere. Dat moet avonturen opleveren. Hier deel ik ze.

Leave a Comment

2 Comments